|
Wij slaan hem weer aan het kruis
zijn handen klemmen om dezelfde spijkers heen
maar toch roept hij jouw naam
om zijn geheim te delen
Wij lachen om zo'n zaaier: hij heeft een
té gewone naam
maar hij - ook toen verraden -
blijft roepen om jouw naam
De zilverlingen klinken
het dobbelen gaat voort
opnieuw, opnieuw
klinkt weer die visser
voor ieder oor dat hoort
Niet veel vraagt hij
niet eens een uur de wacht
hij vraagt alleen vertrouwen
dat je op hem wacht
En om te kunnen wachten
met hem te kunnen zijn
geeft hij ons zijn lichaam
geeft hij ons brood en wijn.
n.a.v. De soldaat die Jezus kruisigde
|
|
