Het is al laat het regent hard, en de lege straat brult zijn smart uit in een donkere hemel
De gladde stenen die vele bange benen brachten naar een van zeden verstoken krot verbleken bang als de vele muizen die hun nood uitpiepen in de werkelijkheid
En daar loopt hij smartelijk leeg als die straat, piepend bang als de muis gaat hij naar huis en naar bed want het is al laat
